ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ
14/1/2
Περνώντας δίπλα
από κάτι ηλιοβασιλέματα
και κάτι ανατολές ,
τους ορίζοντες
και τις ψυχές ,
ψάχνοντας κάτι χαμόγελα
σαν αστραπές ,
σε δρόμους άγνωστους
και διαδρομές ,
κάτι απογεύματα
και πρωινά
τότε που τα όνειρα
ήταν σεμνά ,
σ έβρισκα να κοιτάς
τους ουρανούς ,
τυφλούς αδιάβατους
απροσπέλαστους
και φωτεινούς ,
χαμένη παρέα
με όμορφους
καλοκαιρινούς θεούς ,
φτωχούς άσημους
μα τόσο ερωτικούς ,
όμως τα αισθήματα
της προσταγής της ψυχής
της αγάπης της άγουρης
και της φτωχής ,
αυτής που διάβηκα
όταν σαν φωτιά
στα μάτια μ έκαψες
τα παιδικά ,
όταν περνώντας
εσένα αντίκρυσα
κι αυτά
τα μάτια σου τα όμορφα
τα ερωτικά ,
σαν σμαράγδια πανάκριβα
μα φωτεινά ,
αυτά που αγάπησα
μια φορά ,
καθώς σ ερωτεύτηκα περνώντας δίπλα σου,
τόσο αληθινά …
ΠΟΙΗΣΗ
ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΕΡΓΟ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου