Είναι τόσο μεγάλα
τα δευτερόλεπτα μακρυά σου σαν χαμένες ζωές
27/1/23
Σ αγαπώ .
Ξέρω πόσο μ’αγαπάς
ξέρω πόσο σ’ αγαπώ ,
ξέρω ότι γεννήθηκε
κάτι μοναδικό μέσα μου
από τότε που σε γνώρισα
και πόσο θέλεις να είσαι
ο άνθρωπος ,
που πραγματικά η ζωή του
είναι ένα χάρισμα για μένα ,
όπως είμαι και εγώ για σένα .
Το μόνο που λυπάμαι
είναι που δεν Μπορώ
να αναπνέω κάθε δευτερόλεπτο την ανάσα σου λατρεία μου .
Αν μ αγκάλιαζες θα ζεσταινομασταν και οι δυο ,
αν με κράταγες
θα στηριζόσασταν και οι δυο ,
αν με προσεχές θα λάμπαμε σαν άγγελοι
κι αν με φιλούσες
θα βγάζαμε φτερά
για να βρούμε
τον προορισμό μας ,
να με σκέφτεσαι λοιπόν
όπως εγώ ,
που ξέρεις
Μπορεί να γίνουμε παιδιά …
ΠΟΙΗΣΗ
ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΕΡΓΟ
ΑΓΑΘΗ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου