Η ΜΟΙΡΑ ΜΟΥ
12/11/23
Υποφέρω και συνεχίζεις
να λες ότι φταίω ,
ναι φταίω ναι φταίμε ,
που αγαπιόμαστε
και αφήνουμε τα θέλω
να καταστρέφουν ,
ότι πιο πολύτιμο έχουμε
στην ζωή !
Δεν σ ενοχλω ,
όπως μου το ζήτησες
χρόνια τώρα ,
προσπαθώ να ζήσω
έχοντας μια ελπίδα ,
ότι ξέρεις πόσο
σε ήθελα δίπλα μου .
Δεν σε κατηγορώ ,
δεν με κατηγορώ ,
αναγνωρίζω περισσότερα
από αυτά που αναγνωρίζεις
εσυ για εμένα
και αφήνω την μοίρα μου
στα χέρια σου ;
Ξέρω τι είναι αγαπη
ξέρω πια αγάπησα
και της αφήνω
την μοίρα μου
στα χέρια της ,
να με εκτελέσει ,
η να με σώσει .
Δεν μ αφορά κανένας
χωρις εσένα ,
όλα είναι μια πέτρα
κρύα που σκεπάζει
το είναι μου ,
την ψυχή μου ,
ξέρω καλά
τι είναι η αγάπη,
γιατί ξέρω ,
πόσο σ αγάπησα
τότε ,
όταν οι νεράιδες
ζούσαν ακόμη ,
μέσα σε παραμύθια ,
κάνοντας ποδήλατο ,
πάνω από τον κόσμο …
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΕΡΓΟ
ΑΘΗΝΑ ΤΣΙΡΙΚΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου