ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ
4/11/23
Έτσι ,τα όνειρα
γίνονται αλήθεια
και μας δείχνουν
τα φαντάσματα ,
που μας κυνηγάνε .
Έτσι όπως τώρα ,
που με την συμπεριφορά σου ενιώθα πολύ μοναξιά
πίστευα ,ότι,
καλύτερα
να σε είχα χάσει .
Σκέψου το σε παρακαλώ,
δεν καταλαβαίνω
ακόμη γιατί είχες
τόσο θυμό μαζί μου ,
που ήθελα να σε φιλήσω
να σ αγαπήσω ,
να νιώσω τα χείλη σου
να κολλάνε
υγρά πάνω μου.
Δυστυχώς ίσως
λατρεμένη μου
γυναίκα ,
να ηρεμήσεις από εμένα
και να βρεις τον εαυτό σου εγώ απλά πονάω ,
δεν πειράζει
σε σκεφτόμουν
τα πρωινά και έκλαιγα,
που δεν μπορούσα
να σε μιλήσω,
να είσαι ήρεμη
όπως πριν !
Ξύπνησα και νόμισα
ότι ήσουν δίπλα μου
πόσο πολύ με πόνεσες
έφυγα ,
Πόσο σ αγάπησα
πόσο σ αγαπώ ,
έκανα τα πάντα,
για να είμαι κοντά σου
και τελικά σ έχασα,
σ ένα ολόγιομο
φεγγάρι ,
που πληγωμένο
φυλάει ένα ταξιδιώτη
μέσα στο αμυδρό φως
της ανυπαρξίας …
ΠΟΙΗΣΗ
ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΕΡΓΟ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΕΡΒΑΚΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου