Ο δρόμος προς τη Δύση
18/11/23
Μπορεί να με έκαψε
η ζωή ,
μπορεί τα χείλια σου
κι εσύ
και όλα αυτά που πέρασαν
τα χρόνια ,
Να είναι βάρος στην ψυχή ,
να είναι η αγάπη φυλακή ,
μα η ψυχή μου
είναι κοντά σου ακόμα .
Μπορεί ο ήλιος που σκορπά ,
τις τελευταίες αχτίδες
και σιωπά ,
και κάτι δάκρυα καυτά
μέσα στο σώμα .
Αυτά που καίνε την ψυχή ,
για αυτά που αγωνίστικα
πολύ
και δεν καταλαβαίνεις ;
Δεν είναι οι αξίες
σιωπηλές ,
δεν είναι χρέη και οφειλές ,
είναι αγάπη αυταπάρνηση
και ας μας οδηγάει
και στο θάνατο ακόμα !
Σε βλέπω ήλιε
που γελάς ,
φιλιά μου στέλνεις
και σκορπάς ,
όλη την στεναχώρια
όλη την πίκρα ,
που κρατώ
και όμως ακόμα αγαπώ
και πάλι κοντά σου περπατώ
στην Δύση μου κοντά
με σένα δίπλα ,
να ας καίγεται το σώμα …
ΠΟΙΗΣΗ
ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου