ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΦΥΛΛΑ ΜΙΑΣ ΠΑΠΑΡΟΥΝΑΣ

ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΦΥΛΛΑ 

ΜΙΑΣ ΠΑΠΑΡΟΥΝΑΣ

19/6/23

Κλείνω τις πληγές 

στον ανθό 

της παπαρούνας .

Έτσι όπως 

λείπεις εσύ 

και η θάλασσα .

Σε θέλω 

όπως τα περιστέρια 

που φιλιούνται 

πάνω στις κεραμοσκεπές 

ή μέσα σε φωλιές 

στα κλαδιά των  δέντρων 

τις αθέατες .

Μου λείπεις όταν κοιτάζω 

τις κορυφές των βουνών 

πάνω από την Αγία ,

 όταν κοιτάζω τα στάχυα 

στα λιβάδια τον Ιούνη 

ξεχασμένα ,όπως εγώ.

Απο τις πολλές βροχές μαύρισαν ,

σάπισαν ,

σαν κάτι όνειρα 

που εγκαταλείφθηκαν ,

έτσι ονειρεύομαι 

με μαυρισμένη ψυχή 

χωρίς να γιορτάζω ,

χωρίς να επιθυμώ ,

τίποτα άλλο 

παρά μόνο 

την λησμονημένη αγάπη .

Την λίγη αγάπη ,

την πολλή αγάπη ,

που μπόρεσα να δώσω ,

την αθέατη  αγάπη .

Κλείνω τις πληγές 

μέσα στον ανθό 

της παπαρούνας ,

βρέχοντας τες

με την πρωινή

 δροσιά ,

περπατάω δίπλα 

σ ένα εσπερινό 

και μυρίζω βασιλικό 

και θυμίαμα ,

μέσα σ ένα παρεκκλήσι θαυμάζοντας ,

τα κόκκινα φύλλα 

μιας παπαρούνας ,

που θυμάμαι …

ΠΟΙΗΣΗ

ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΕΡΓΟ

Olivia Afionis