ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΟΜΩΣ

ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΟΜΩΣ

30/6/23

 Είσαστε  μια όαση θαρρώ ,

όσο κι αν κρατήσει 

σ αυτό το ταξίδι ,

η δροσιά της σκέψης .

Κοιτάζοντας ένα παρελθόν 

που τρέμει 

όταν το αγγίζουν τα λόγια ,

οι πράξεις ,

οι χαραχτήρες ,

τα θέλω.

Μπορεί

και να χαμογελάσω 

καμία φορά ,

όταν για λίγο σταματώ 

να μετρώ δάκρυα 

και στοχάζομαι ,

ότι οι ελπίδες 

είναι χειρότερες 

καμία φορά 

από το γκρίζο σύννεφο 

της βροχής !

Γιατί  το σύννεφο 

ταξιδεύει και φεύγει ,

ενώ οι ελπίδες 

ματώνουν πρώτα την ψυχή,

μετά το μυαλό 

και μετά στραγγίζουν 

το μέσα μας πέφτοντας 

σαν δάκρυα στην άμμο 

της μοναξιάς της ερήμου 

και πεθαίνουν ,

εκεί!

Πληγωμένες  άγνωστες θαμμένες 

μόνες ,

σαν να μην υπήρξαν ποτέ !

Μας περιμένουν  όμως …

ΠΟΙΗΣΗ  ΦΩΤΟ

ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ