ΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ

ΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑ 

ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ

13/10/23

Κάθομαι πίσω 

από κάτι απλωμένα ρούχα ,

στην αυλή του παραδείσου ,

ακούγοντας 

της γειτόνισσας την φωνή ,

να μιλά απέναντι 

και στο δίπλα μπαλκόνι.

Κάτι  γέλια αγγέλων χαρούμενα,

 λίγο πιο κάτω 

κάτι παιδικές φωνές 

να δαμάζουν το απόγευμα ,

όσο αυτό ακόμη 

μας κρατάει παρέα 

με τις αισθήσεις μας ,

να χαίρονται ακόμη 

την θαλπωρή μιας 

καλής μέρας.

 Κοιτάζω προς την Δύση 

να χαιρετήσω τον ήλιο ,

για ακόμη μια φορά 

όσο μας αφήνει 

ακόμη τις αχτίδες του 

παρέα .

Έτσι λοιπόν μια συντροφιά 

ανθρώπων και αγγέλων χαμογελούν ,

για ακόμη ένα απόγευμα 

καθώς αποχαιρετούν 

μια ακόμη μέρα !

Γελούν ,

χαμογελούν ,

μιλούν 

και παίρνουν αποφάσεις

 για τη ζωή .

Προσευχές  για το αύριο 

και πού 

και πού,

 σε κάποιο παραθύρι

 με ξύλινα παντζούρια

 και με βουκαμβίλιες 

  μωβ ,

να αχνοφαίνεται βαθιά ,

ένα καντήλι να τρεμοπαίζει

 μες το φως που χάνεται ,

αγκαλιάζοντας με σκιές φωτεινές 

το σκοτάδι.

Εικόνες ύστατες ,

ματιές άστατες 

και φως που μας χαιρετάει 

λυπημένο ,

για να δώσει στο σούρουπο 

τη χαρά να χαμογελάσει

 να αποδεχτεί τη νύχτα .

Φθινόπωρο με εικόνες 

μιας θάλασσας 

που μ αγγίζει ,

που ακουμπά 

σ ένα καστρο ,

που γυρίζει την ψυχή μου  

σε ταξίδια του νου 

και ιστορίες φθινοπωρινές . 

Εικόνες  σ ένα μπαλκόνι ,

που ξεπερνά τους αγγέλους 

καθώς υποδέχεται 

με χαρά ,

την φθινοπωρινή  νύχτα 

και σκέφτεται τον χειμώνα 

που θα έρθει ,

σιγά κοντά μας.

Εικόνες για το χάρισμα 

της σκέψης…

ΠΟΙΗΣΗ ΦΩΤΟ

ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ