ΚΟΚΚΙΝΑ ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑΤΑ ΑΔΕΡΦΕ ΜΟΥ

ΚΟΚΚΙΝΑ ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑΤΑ 

ΑΔΕΡΦΕ ΜΟΥ

8/2/23

Μήπως δεν ήθελες 

να γεννηθείς ,

ήταν σειρά σου ,

έτσι νομίζω όπως σε όλα 

Θα αντιδρούσες .

Ίσως δεν ήθελες μεγάλος 

να γενείς,

ίσως φοβόσουν

ίσως πολύ αγαπούσες ,

μήπως δεν ήθελες 

να δεις , να προδοθείς

σ αυτό τον κόσμο 

με τις ψεύτικες αλήθειες .

Τα ψεύτικα χαμόγελα   

τα υποκριτικά ,

την ρουφιανιά  ,

αυτά που άλλοι 

τα θεωρούν 

απλές συνήθειες .

Πόσο θυμάμαι 

το χαμόγελο σου αυτό  ,

που η μοναξιά 

μ απελπισία στόλιζε  

τα μάτια ,

μπορεί να ήταν 

και το τελευταίο 

θαρρώ .

Αυτό που μ έκανε 

από τότε 

όλη την ζωή μου κομμάτια .

Μόνος εσύ  

ψευτιά η ζωή,

σαν  μάνα εγώ ,

ο αδερφός σου 

και πατέρας ,

όταν σε σήκωνα 

σαν να είχα μοιραστεί ,

τις τόσο βαριές 

σκέψεις σου στα χέρια ,

μ έλουζε αδερφέ 

της πίκρας ο αέρας .

Με είχες παρέα 

αδελφή ψυχή ,

να συζητάμε να μιλάμε 

όλα αυτά πολλές φορές 

που σε πείραζαν,

μες την απόγνωση σου 

όταν ταξίδευες εκεί 

με τα μάτια 

μέχρι να γίνεις 

δίπλα μου 

από μια πίκρα  

μια Θέου αόρατη μορφή .

Τώρα σε βλέπω 

πάντα μαγικά 

στα ηλιοβασιλέματα 

τα κόκκινα αδερφέ μου 

μπορεί να είσαι τόσο μακριά 

μα είσαι κοντά 

μέσα στην καρδιά 

κάλε μου ,

είσαι το σύννεφο 

στη Δύση που γελά …

ΠΟΙΗΣΗ 

ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΕΡΓΟ 

ΔΗΜΗΤΡΑ ΠΟΥΛΙΑΚΗ

ΟΙ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΙ

ΟΙ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΙ

7/2/23

Η αλαζονεία

είναι ο θάνατος 

του κόσμου της Ανατολής ,

ο θάνατος της ψυχής

των ανθρώπων ,

η καταστροφή

η καταδίκη .

Αυτοί που έχουνε γίνει 

νεκροζώντανοι

και κυριαρχούν

στους λαούς

που τους καταδικάζουν ,

πρέπει να καταλάβουν

ότι πρέπει να παραιτηθούν 

από την εξουσία της καταστροφής ,

κρίμα στο λαό που τόλμησε

να εξουσιάζει

το σπίτι της

Σοφίας του Θεού 

τόσους αιώνες 

σκορπώντας όλεθρο 

και θάνατο ... 

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΝΑΣΑ

Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΝΑΣΑ 

6/2/23

Η ζωή μας είναι 

μία ανάσα 

 πότε είναι χαρούμενη 

και πότε λυπημένη ,

εμείς αγωνιζόμαστε προσπαθούμε 

και θυμόμαστε 

όσο ζούμε ,

δεν ξεχνάμε τα χαμόγελα 

που ζήσαμε ,

τις ανάσες που νιώσαμε 

να μας φυλάνε .

Έτσι κι εμείς θα δώσουμε 

σε αυτούς που θα μείνουνε μια ανάσα ,

που η προσπάθεια μας 

θα την κάνει ,

τόσο σημαντική.

Χαμογέλα λοιπόν ,

είναι το ίδιο σημαντικό 

και για αυτούς 

που φύγανε 

και για αυτούς ,

που θα αφήσουμε πίσω μας .

Κάποτε όλα 

θα είναι μια σκέψη 

μια ανάσα ,

που θα χαμογελάμε ευτυχισμένοι μαζί της…

Ποίηση 

Σωτήρης Σπηλιώτης

ΜΟΝΟ ΧΑΝΕΙΣ Η ΜΗΠΩΣ…

ΜΟΝΟ ΧΑΝΕΙΣ Η ΜΗΠΩΣ…

5/2/23

Μόνο χάνω ,

μόνο καταστροφή 

αντί για ελπίδες ,

δεν μιλώ ,

δεν γελώ ,

μόνο πόνο

 θα δω .

Τον πληρώνο

και τον πουλώ 

και ρωτώ, 

γιατί πίκρα ,

θα τα καταφέρω  ,

να μην γελάσω ,

να μην 

σας πείσω ,

ότι φταίω εγώ 

η άλλος .

Μόνο 

να σας αφήσω 

στην επόμενη μέρα 

σ ένα καινούριο ξημέρωμα ,

μια  ήρεμη Ανατολή 

και ας μην υπάρχω 

στο αύριο εγώ

κι ας μην έχω 

τον δικαίωμα 

να πω ,

σας αγαπώ …

ΠΟΙΗΣΗ 

ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 

ΕΡΓΟ

ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ ΑΓΑΘΗ

ΓΥΜΝΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ

ΓΥΜΝΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ

4/2/23

Θέλω να είμαι για εσένα 

 ο ήλιος τα αστέρια 

το φεγγάρι ,

από το γλυκό ξημέρωμα 

να σε χαϊδεύω να σε φιλάω 

να σε νιώθω 

και να κλέβω ,

όλη του κορμιού σου 

την ουράνια χάρη .

Το βράδυ να φροντίζω

 μες τη σκέψη σου ,

όλα του ουρανού 

τα μυστικά σου 

και να ανοίγω τα αστέρια 

να φωτίζουνε ,

σαν κεριά

 για εσένα έρωτα ,

όλα τα πάθη τα ερωτικά 

τα  κρυφά ιδανικά σου.

Θέλω να σε λούζω 

γυμνή μες την πανσέληνο ,

αυτή που θα ‘χω 

πάντα να σε φυλάει 

και οι ακτίνες της 

να  σε φωτίζουν 

να σε κλέβουνε ,

να φέρνουνε στα χέρια μου

όλη την δίκη σου Χάρι…

ΠΟΙΗΣΗ 

ΣΩΤΗΡΗΣ  ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 

ΕΡΓΟ 

ΠΟΣΟ ΣΕ ΘΕΛΩ

ΠΟΣΟ ΣΕ ΘΕΛΩ

25/1/23

Καλημέρα ομορφιά μου 

είσαι τόσο ωραίος 

άνθρωπος ,

είμαι τόσο ερωτευμένος 

μαζί σου .

Είναι τόσο πολύ μεγάλη  

η αγάπη μέσα μου 

για εσένα .

Πονάει τόσο πολύ 

η σκέψη μου μακριά σου 

που μια αγκαλιά μπορεί 

να είναι ένας θάνατος ,

η μια ανάσταση.

Ένα φιλί η δημιουργία 

του κόσμου ,

ένα χαμόγελο η σωτηρία 

από κάθε πίκρα της ψυχής ,

ένα βλέμμα το φως 

της αλήθειας .

Σε περιμένω 

όπως σε περίμενα 

όλη μου τη ζωή 

σε ένα κρεβάτι

γιομάτο σκέψεις ,

να αγκαλιάσω πρόστυχα

το απίστευτο 

αγγελικό κορμί σου 

και να σωθώ 

από την κόλαση 

της  ανυπαρξίας ,

όταν ένα σου φιλί 

μου δώσει την ανάσα 

που κάνει τον κόσμο 

να αναπνέει με ελπίδες 

στην ζωή .

Έλα κοντά μου 

και δώσε μου 

την ανάσα σου 

για να ζήσω ,

αγκάλιασε με με ένα φιλί 

 και κάψε με λατρεμένη 

με την φωτιά 

της δημιουργίας σαν μια γέννηση ,

που θα μου δώσει 

στο μέλλον 

τους απογόνους 

που θα με κάνουν 

αθάνατο ,

πόσο σε θέλω …

ΠΟΙΗΣΗ 

ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΕΡΓΟ 

Ελευθερία ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ

ΔΥΟ ΟΥΡΑΝΙΑ ΤΟΞΑ

ΔΥΟ ΟΥΡΑΝΙΑ ΤΟΞΑ

26/1/23

Σ ένα αγάπης ταξίδι 

που κάνω μωρό μου,

μικρό μου 

εσύ λαμπερό 

ουράνιο τόξο δικό μου.

Σε έχω ψηλά οδηγό 

στην καρδιά μου ,

και βλέπω τα Ουρανία χρώματα σου έρωτα μου .

Σε ψάχνω σ ουρανούς 

σε βροχές 

και μετά από καταιγίδες αγάπη γλυκιά μου ,

να σε δω να γελάς εκεί ψηλά και να έρχεσαι γεμάτη ελπίδες κοντά μου .

Να λάμπεις και να μπαίνεις μες στην καρδιά μου 

μα σε χάνω γρήγορα 

πριν σ αγκαλιάσω θησαυρέ μου έρωτα μου .

Έτσι λοιπόν το πρωί 

που περνάμε ,

σκέφτηκα να σε κλέψω  

για να σ έχω 

για πάντα δικιά  μου ,

πέρασα με τα χιόνια 

στα βουνά τις βροχές 

και τις καταιγίδες 

κι αγόρασα κι εγώ ελπίδες .

Έκλεψα μια της φύσης θέση κοντά σου ,

έτσι λοιπόν όταν βγαίνεις ουράνιο τόξο δικό μου

βγαίνω κι εγώ εκεί δίπλα 

στον ουρανό 

σαν ουράνιο τόξο δικό σου ,

να κλέβω τα φιλιά σου ,

τα χρωματα  

τα υπέροχα μυστικά σου ,

ουράνιε έρωτα μου λαχταρώ την καρδιά σου…

ΠΟΙΗΣΗ 

ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ