ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

8/4/23

Ψάχνω να βρω αλήθειες 

στις εικόνες ,

μες  τη μιζέρια του  μυαλού  

που  ανθίζει,

 όλες τις εποχές 

σαν  νάνε άνοιξες

κι όμως η γέννηση  

της αλήθειας   

είναι στη θυσία 

του σταυρου  

ενός θεού ,

η κατάνυξη  

που είχε δάκρυα 

να δώσει σε μια ζωή 

να  σώσει   Χιλιάδες.

Είναι  τα απορώ  

όταν μαζί σου τα μιλώ 

γιατί δεν μπορώ 

να θυσιάσω 

μόνο 

μια ζωή ,

που ναι  μια πέτρα 

που με βυθίζει 

στο μυαλό 

και σε μιλώ,

 για το θυληκό 

για την γέννηση 

μια μάνα που ήταν εκεί ,

που είναι σε κάθε 

ανθρώπου την ζωή  ,

μια η μάνα του Χριστού 

μα και του σταυρωτή ,

εκεί κοντά να κλαίει  .

Μια μάνα το θυληκο  

που γεννάει ανθρώπους 

και θεούς 

και βασανίζεται μην ακούς 

και αν είναι του θύτη ,

όπως του θύματος το αίμα ,

ίδια κυλά  

και σπαρταρά,

σ ένα πόνο που σιωπά ,

μέσα απο μάτια που τρέχουν 

δάκρυα  καυτά ,

μια μάνα που λυγίζει ,

σαν φωτιά που ξεσπάει 

στο στήθος μια

 πυρκαγιά 

που καίει το χώμα ,

εκεί που πατούσε ο ταπεινός 

που ήταν ίσως Άγγελος

 ήταν ένας θεός ,

ήταν θυσία 

να σώσει 

σαν ένας ουρανός ,

σαν ένας πατέρας 

που προτιμάει από το φιλί 

μια καταδίκη άδικη 

από την ζωή ,

σαν ένας άνδρας 

που πολεμάει τον εχθρό 

για  να σώσει ότι αυτός 

ποτέ 

δεν θα γέννηση ,

μα χρωστάει την χαρά 

σε δυο δικά του θυληκά

που του χάρισε η φύση .

Είναι ο πόνος ο Χριστός  ,

είναι ο άνδρας ο σκοτεινός 

ο ένοχος πολεμιστής ,

που δεν δακρύζει ,

μόνο αγκαλιάζει 

τον θεό ,

εκεί  μαζί του στο Σταυρό

 σ αυτήν την άνοιξη 

που  τόσο άγρια 

πλησιάζει  ,

που τόσο θεϊκά τον αγγίζει …

ΠΟΙΗΣΗ

ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΕΡΓΟ

ΕΛΕΝΗ ΑΤΖΕΜΗ