ΑΓΓΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

ΑΓΓΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ 

11/4/23

Σαν ένας ασήμαντος 

θεός ξυπνάς ,

ένα πρωί κοιτάς 

την άνοιξη ,

πίσω από μολυβένια 

σύννεφα 

που προσπαθεί να βγει  

μέσα σε μια χαμένη 

Ανατολή ,

που δεν ξημερώνει 

και νιώθεις  

τόσο ασήμαντος 

μα και φτωχός ,

μέσα σε πόνο πάθος 

ένας άνθρωπος ταπεινός ,

σε μέρες που γεννούνται 

οι θεοί  ,

που στο σταυρό 

πεθάναν σιωπηλοί  ,

κάποιοι της γης  δυνατοί

 που πίκρα ανασαίνουν  .

Ίσως τα όνειρα 

που φτάσαν ως εδώ ,

μέσα σε ένα καλπασμό ,

αυτά που μας έδειξαν 

ένα πολιτισμό 

για ένα άλλο κόσμο ,

φτάνουν σε τίτλους 

τέλους ,

αφήνουν μια εποχή 

που ζήσανε οι δυνατοί  

αυτοί που περπάτησαν 

στη γη για όλους 

σαν τους αγγέλους ,

εσύ πετάς στα όνειρα 

με ψεύτικα φτερά ,

κοιτάς από ψηλά ,

της γης τα στολίδια 

αυτά ,

που αύριο θα βρουν 

το δρόμο που θα δουν 

να ξεπεράσουν ,

να δώσουν κι άλλες 

κορυφές 

μες του μυαλού 

τις ανατολές 

και να δαμάσουν  ,

τα θαύματα 

με  υπέροχες στιγμές  

με κατακτήσεις ιδανικές   

στις γης τους χρόνους ,

εκεί που θα ξεκουράζονται

 οι θεοί ,

αυτοί που θάναι αληθινοί  μέσα από μνήμες 

και από γραφτά ,

που θα οδηγούν σε δρόμους ,

φωτεινούς ,

ίσως σε νέους ουρανούς  πολιτισμένους αυριανούς 

κι όχι σε μιζέρια  ,

αχ οι ελπίδες να σωθούν 

να δημιουργήσουν 

και να βρουν 

χαμόγελα στων θεών 

και των ανθρώπων

 τα έργα .

Ας δούμε ένα πολιτισμό 

σ ένα αύριο ,

που είναι τόσο κοντινό

 και το αγγίζει το μυαλό 

η ψυχή μας ,

είναι το μέλλον εδώ 

κι είναι τόσο φωτεινό 

όσο κι η ζωή μας .

Αυτό που άλλοι 

θα γευτούν ,

μα  που αγγίξαμε 

κι εμείς ,

μέσα σ όνειρα 

κι αλήθειες ,

με την σκέψη 

την δική  μας …

ΠΟΙΗΣΗ 

ΣΩΤΗΡΗΣ  ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ